| Metoda prądów wirowych należy do metod powierzchniowych, tzn. umożliwia wykrywanie najbardziej niebezpiecznych nieciągłości wychodzących na powierzchnię lub leżących blisko powierzchni - takich jak: pęknięcia, przyklejenia, zawalcowania, łuski, wtrącenia. Może być wykorzystywana do porównania materiałów. Stosowana do materiałów magnetycznych i niemagnetycznych.
Badaniu tą metodą mogą być poddane tylko te materiały, które przewodzą prąd elektryczny. Badanie metodą prądów wirowych polega na wytworzeniu w warstwie powierzchniowej badanego obiektu prądów wirowych w obszarze oddziaływania na obiekt szybkozmiennego pola magnetycznego, wytwarzanego przez przetworniki indukcyjnościowe.
Prądy wirowe powstają dzięki zjawisku indukcji elektromagnetycznej. Polega ono na indukowaniu prądu w zamkniętym obwodzie elektrycznym, również w obiekcie metalowym, gdy strumień magnetyczny obejmowany przez ten obwód ulega zmianie. Wzbudzone w obiekcie prądy wirowe wytwarzają z kolei - zgodnie z regułą Lenza - własne pole magnetyczne, które oddziaływuje na pierwotne pole cewki, powodując powstanie pola wypadkowego zmieniającego własności elektryczne cewki. Kształt ścieżek przepływu prądów wirowych zależy od elektromagnetycznych własności obiektów badanych, również od występujących w obiekcie nieciągłości.
Analiza amplitudy i fazy przetwarzanych sygnałów od przetworników informuje o występowaniu nieciągłości. Amplituda indukcji magnetycznej jest powiązana z funkcją określającą długość i szerokość nieciągłości materiałowej, a przesunięcie fazowe indukcji pola magnetycznego zawiera informacje o głębokości wykrywanych nieciągłości.
|
|
Metodą tą mogą być wykrywane pęknięcia o głębokości od ok. 1mm i szerokości od ok. 0,0005mm i długości od ok. 0,4mm. Zaletą metody jest możliwość bardzo szybkiego, 100% badania wyrobów w wielkoseryjnej produkcji, np. przy produkcji rur ze szwem, zgrzewanych lub spawanych.
|
|
Strona główna
