|
|
| Metody penetracyjne są jednymi z najstarszych metod badań nieniszczących. Wykorzystują zjawisko włoskowatości polegające na wnikaniu niektórych cieczy do wąskich naczyń nazywanych kapilarami. Wszelkiego rodzaju zewnętrzne wady wąskoszczelinowe zachowują się jak kapilary, w które wnika ciecz zwana penetrantem. Penetranty są cieczami o niewielkim napięciu powierzchniowym i tym samym podatnymi na zjawisko włoskowatości i siły kapilarne. Naturalnymi odpowiednikami kapilar są wady takie jak: pęknięcia, zawalcowania, zakucia, rzadzizny, pęcherze otwarte, pory, wżery korozyjne. Badanie można podzielić na cztery etapy:
|
- oczyszczenie badanej powierzchni,
- doprowadzenie cieczy penetrującej do badanej powierzchni,
- usunięcie nadmiaru cieczy z powierzchni,
- nałożenie wywoływacza na badaną powierzchnię.
|
|
|
W miejscach wad, na zazwyczaj białym tle wywoływacza, powstają barwne linie pasmowe lub plamki. W zależności od użytych penetrantów rozróżniamy w badaniach penetracyjnych dwie metody: kontrastową i fluorescencyjną. Przy metodzie fluorescencyjnej konieczna jest obserwacja powierzchni badanej w świetle promieniowania nadfioletowego. Czułość badań penetracyjnych określa się szerokością i głębokością wykrywanych wad - wynosi ona odpowiednio ok. 0,01 i 0,03 ÷ 0,04mm.
Do badań penetracyjnych wykorzystujemy urządzenia firm Magnaflux i Helling.
|
|
|
|
|
Strona główna
